Słownik emocji / DBT

Samotność,czyligłód bliskiego kontaktu

Samotność bywa jak głód bliskości. Mówi, że brakuje Ci kontaktu, w którym jesteś widziana, a nie po prostu ludzi obok.

Dlatego można czuć ją w związku i w tłumie. Kiedy trwa długo, zaczyna zniekształcać odbiór ludzi i sama się podtrzymuje.

Samotność nie jest dowodem, że nikt Cię nie chce. Jest informacją, że potrzebujesz kontaktu.

Po co nam samotność?

Funkcja, pożytek i koszt

Funkcja

Popycha do szukania kontaktu, tak jak głód popycha do jedzenia.

Kiedy pomaga

Kiedy prowadzi do jednego realnego ruchu w stronę człowieka.

Kiedy szkodzi

Kiedy prowadzi do izolacji i przekonania, że nie ma sensu próbować.

Jak to wygląda od środka

Wyzwalacze, ciało, zachowania, myśli

    To możliwe przykłady, nie lista obowiązkowych objawów. Podobne reakcje mogą towarzyszyć różnym emocjom i innym stanom. Zwróć uwagę na myśli, które odradzają kontakt. To one zamieniają samotność w izolację.

    Czy to na pewno samotność

    Podobne doświadczenia: emocje, stany i procesy

    Samotność, smutek czy wstyd?

    Te opisy pomagają się orientować, nie rozstrzygają diagnozy. Kilka emocji może występować jednocześnie, a pojedyncza reakcja lub zachowanie nie wystarcza do ich odróżnienia.

    Smutek→ Samotność wiąże się z różnicą między potrzebnym a doświadczanym kontaktem. Smutek może dotyczyć straty i towarzyszyć samotności. Dobra rozmowa może pomóc w obu doświadczeniach, ale nie musi od razu ich usunąć.Przyjrzyj się temu, jakiego kontaktu potrzebujesz i co Cię zasmuca. Brak szybkiej ulgi po rozmowie nie wyklucza samotności. Wstyd→ Jeśli unikasz ludzi, bo wolisz nie być widziana, to wstyd wyprodukował tę samotność. Wtedy zaproszenia nie pomagają, bo problemem nie jest brak okazji.Poznasz po tym, że odmawiasz spotkań, na które chciałabyś iść. Tęsknota→ Tęsknota ma adresata i konkretną relację. Samotność jest o braku kontaktu w ogóle, dlatego może być dotkliwa nawet wśród życzliwych ludzi.Poznasz po tym, czy w głowie jest jedna osoba, czy pusty pokój. Niepokój→ Samotność w tłumie bywa lękiem: ciało jest w gotowości, więc zbliżenie się jest niemożliwe, choć okazji jest dużo.Poznasz po tym, że w towarzystwie serce bije szybciej, zamiast się uspokajać. Poczucie bycia niezrozumianą→ Bywa samotność w relacjach, nie w ich braku: ludzie są, ale nie znają wersji, którą trzymasz dla siebie. To pytanie o głębokość kontaktu, nie o jego liczbę.Poznasz po tym, że masz wielu znajomych i nikogo, komu mówisz prawdę. Bezsilność→ „Nikt nigdy nie zostanie” to nie opis sytuacji, a wniosek. Wtedy samotność zamieniła się w przekonanie, które samo blokuje próby.Poznasz po tym, że przestałaś odpisywać, bo „i tak nie ma sensu”.

    Samotność zniekształca odbiór ludzi

    Teoria, która coś zmienia w praktyce

    Badania nad samotnością pokazują, że długotrwała samotność podnosi czujność na odrzucenie. Zaczynasz szybciej wyłapywać sygnały chłodu i przeoczać sygnały zainteresowania, a to zwiększa wycofanie i zamyka pętlę.

    Dlatego samo namawianie się na więcej spotkań rzadko wystarcza. Pomaga uważność na to zniekształcenie, mniejsze i częstsze kroki oraz kontakt, w którym możesz powiedzieć coś prawdziwego.

    Jak ją regulować

    Kliknij metodę, zobaczysz kroki

    • Zapytaj: brakuje mi ludzi, czy bliskiego kontaktu?
    • Wypisz trzy osoby, przy których było Ci kiedyś lżej.
    • Wybierz jedną, do której możesz napisać dziś.
    • Jedna wiadomość, jedno pytanie, bez wielkich planów.
    • Zaproś na coś krótkiego, spójrz na to jak na próbę.
    • Wróć do miejsca, gdzie bywają ci sami ludzie.
    • Powiedz jedną prawdziwą rzecz o sobie w rozmowie.
    • Poproś o małą pomoc, ludzie lubią być potrzebni.
    • Nazwij samotność na głos przy kimś bezpiecznym.
    • Zauważ myśl: jestem ciężarem, i nie traktuj jej jak faktu.
    • Połóż dłoń na klatce piersiowej, pięć spokojnych oddechów.
    • Powtórz: to boli i wiele osób czuje teraz to samo.

    To materiał psychoedukacyjny, opisuje typowe mechanizmy emocji i sposoby pracy z nimi. Nie jest diagnozą ani narzędziem do stawiania diagnozy sobie lub innym. Jeśli trudne doświadczenie utrzymuje się, nasila lub utrudnia codzienne życie, warto skontaktować się ze specjalistą. Przy silnym cierpieniu lub myślach o śmierci nie odkładaj szukania pomocy. Jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, zadzwoń pod 112 albo po pogotowie pod 999. Całodobowo i bezpłatnie: Centrum Wsparcia 800 70 2222, telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.

    Posłuchaj, zamiast czytać

    Bibliografia APA 7

    Źródła, na których opiera się ta strona

    1. Cacioppo, J. T., & Patrick, W. (2008). Loneliness: Human nature and the need for social connection. W. W. Norton.
    2. Holt-Lunstad, J., Smith, T. B., Baker, M., Harris, T., & Stephenson, D. (2015). Loneliness and social isolation as risk factors for mortality. Perspectives on Psychological Science, 10(2), 227–237. https://doi.org/10.1177/1745691614568352
    3. Masi, C. M., Chen, H.-Y., Hawkley, L. C., & Cacioppo, J. T. (2011). A meta-analysis of interventions to reduce loneliness. Personality and Social Psychology Review, 15(3), 219–266. https://doi.org/10.1177/1088868310377394
    4. Linehan, M. M. (2015). DBT skills training manual (wyd. 2). Guilford Press.
    5. Gross, J. J. (2015). Emotion regulation: Current status and future prospects. Psychological Inquiry, 26(1), 1–26. https://doi.org/10.1080/1047840X.2014.940781
    6. Barrett, L. F. (2017). How emotions are made: The secret life of the brain. Houghton Mifflin Harcourt.

    Samotność to głód kontaktu, nie wyrok

    Dalej: Tęsknota→