

W depresji kolejność jest odwrotna niż podpowiada intuicja: najpierw działanie, potem chęć. Czekanie na motywację jest częścią mechanizmu, który trzyma depresję na miejscu, bo im mniej robisz, tym mniej masz z czego czerpać nastrój.
Ten program to osiem książeczek do przejścia po kolei, jedna na tydzień albo dwa. Każda ma swoje arkusze, a wszystkie razem prowadzą od policzenia dnia do planu na nawroty.
Program to nie wiedza o umiejętności. To kalendarz, w którym ta umiejętność ma swoją godzinę.
Trzy zasady, które decydują o wyniku
Najpierw pomiar, potem zmiana
Pierwszy tydzień niczego nie zmienia. Tylko zapisujesz, co robisz i jaki masz nastrój, żeby było z czym porównywać.
Aktywność w trzech kategoriach
Osiągnięcie, bliskość, przyjemność. Dzień wypełniony samymi obowiązkami obniża nastrój równie skutecznie jak dzień w łóżku.
Małe i wpisane w godzinę
Nie zamiar, a konkret: czwartek osiemnasta, dwadzieścia minut spaceru. Ogólne postanowienia w depresji nie mają szans.
Co robisz, co drukujesz, co zapisujesz
Tydzień 1
Czytasz pierwszą książeczkę i sprawdzasz, jak wygląda mechanizm depresji u ciebie: co odpadło pierwsze, co zostało z obowiązków, na czym stoi dzień.
Zapisz raz dziennie swój nastrój. Na razie niczego nie zmieniasz.Tydzień 2
Wypełniasz tygodniową siatkę godzin z oceną nastroju. To najbardziej pracochłonny tydzień programu i jednocześnie ten, bez którego reszta nie ma punktu odniesienia.
Tydzień 3
Trzy czynności na tydzień, wpisane w konkretne godziny, z trzech kategorii. Wypełniony przykład pokazuje, jak niski ma być próg na start.
Tydzień 4
Wybierasz zajęcia, które dają sens, a nie tylko zajmują czas. Bez tego kroku plan zamienia się w listę obowiązków, którą porzuca się po dwóch tygodniach.
Tydzień 5
Uczysz się rozpoznawać schemat wyzwalacz, reakcja, unikanie i zamieniać go na wybraną czynność. Tu zwykle pierwszy raz widać, ile dnia zjada odkładanie.
Tydzień 6
Sześć kroków na sprawy, które w depresji wydają się nie do ruszenia: rachunki, zaległości, rozmowy. Jedna sprawa na tydzień, rozłożona na najmniejsze możliwe kroki.
Tydzień 7
Rozpamiętywanie zjada energię potrzebną na działanie. W tym tygodniu zapisujesz, kiedy i o czym się zaczyna, a potem przerywasz je konkretną czynnością, nie kolejną myślą.
Zapisz każdą ruminację: kiedy, jak długo trwała i co ją przerwało.Tydzień 8
Ostatnia książeczka to plan utrzymania efektów: po czym poznasz, że schodzisz w dół, co wtedy robisz w pierwszej kolejności i kto ma o tym wiedzieć.
Teksty, które tłumaczą mechanizm
Co dalej i czego ten program nie zrobi
Aktywizacja behawioralna ma mocne wyniki badań w depresji łagodnej i umiarkowanej, także prowadzona samodzielnie z materiałami. Przy myślach samobójczych, psychozie albo braku możliwości wstania z łóżka potrzebna jest pomoc lekarska.
Ostatni program w tej serii dotyczy lęku, bo unikanie w lęku i unikanie w depresji działają tym samym mechanizmem, tylko z innym uzasadnieniem.
Program: ekspozycja w lęku→ Wszystkie materiały tego modułu→Wiele wejść, jeden język
Program bez zapisu jest planem. Zapis bez programu jest notatnikiem. Rób jedno i drugie.
→Jeśli jesteś w kryzysie, nie czekaj. Gdy myślisz o zrobieniu sobie krzywdy albo boisz się o czyjeś życie, zadzwoń teraz:
112 numer alarmowy, zagrożenie życia800 70 2222 Centrum Wsparcia, całą dobę116 123 telefon zaufania dla dorosłych116 111 dla dzieci i młodzieży, całą dobę