Psychoterapia.Nie naprawa człowieka.

Tak. Diagnoza nie jest biletem wstępu, a czasem nie jest w ogóle celem pracy. Terapia może dotyczyć trudności w relacjach, lęku, wstydu, kryzysu, żałoby, zmian życiowych albo problemu, który brzmi po prostu: nie daję już tak rady jak kiedyś. Zacznij od tekstu Dobry terapeuta.

Można zacząć od objawu, obrazu z ostatniego tygodnia albo zdania: wszystko działa, ale jestem już zmęczona/y udawaniem, że to normalne. Terapeuta nie oczekuje zgłoszenia z działu reklamacji napisanego językiem DSM. Więcej o gabinecie: Tajemnice terapii.

Nie. Pierwsza konsultacja ma przede wszystkim pomóc sprawdzić, co jest teraz ważne, czy rozmowa jest wystarczająco bezpieczna i jaki może być kolejny krok. Tempo oraz zakres ujawniania powinny być ustalane wspólnie.

Tak. Emocje, milczenie i ambiwalencja są informacją o tym, co dzieje się w doświadczeniu, nie dowodem na bycie złym pacjentem. Warto powiedzieć, kiedy coś w rozmowie staje się za dużo, za szybko albo niezrozumiale.

O sposób pracy, doświadczenie z podobnym obszarem trudności, częstotliwość spotkań, zasady odwoływania, poufność, konsultację psychiatryczną, superwizję i to, jak wspólnie oceniacie postępy. To początki współpracy, nie rozmowa rekrutacyjna, w której masz udawać, że niczego nie potrzebujesz.

Najpierw warto spróbować powiedzieć o tej wątpliwości: co konkretnie nie działa, czego brakuje, co jest za szybkie albo za odległe. Trudność może oznaczać ważną pracę, ale może też oznaczać potrzebę rozmowy o relacji, celu lub dopasowaniu. Przeczytaj Dość tej terapii.

Gdy pojawia się bezpośrednie ryzyko samobójcze, samouszkodzenie, przemoc, ciężkie użycie substancji, utrata kontaktu z rzeczywistością lub poczucie, że nie jesteś teraz bezpiecznie, najpierw potrzebna jest pilna i bezpośrednia pomoc. Skorzystaj z planu bezpieczeństwa i kryzysu.